Het Hannah Arendt Instituut werkt aan een literatuurstudie over politie en diversiteit. Zij willen daarin niet alleen problemen aankaarten, maar ook concrete oplossingen en methodes uitwerken. Hoe kunnen we groeiende spanningen en wederzijds wantrouwen tegengaan? De handreikingen en rapporten van KIS inspireren hen. Daarom interviewden ze KIS-onderzoeker Sahar Noor over haar onderzoeksbevindingen.

In jullie publicaties staat het tegenwerken van ‘etnisch profileren’ centraal. Kan je die term definiëren?

Etnisch profileren houdt volgens de definitie van Amnesty International in dat de politie gebruik maakt van bepaalde criteria of overwegingen omtrent, ‘ras’, huidskleur, etniciteit, nationaliteit, taal en religie bij opsporing en rechtshandhaving terwijl daarvoor geen objectieve rechtvaardiging bestaat. Volgens diverse studies, waaronder die van Amnesty International zelf, draagt etnisch profileren niet bij aan de effectiviteit van politiewerk in termen van het bestrijden van criminaliteit. Dat etnische minderheden veel meer staande worden gehouden door de politie zonder dat daar een goede reden voor is, draagt niet bij tot de efficiëntie van politiewerk. Het leidt bijvoorbeeld niet tot meer aanhoudingen van mensen die wetten overtreden.

Hoe pakken we dit aan?

Er moeten duidelijker richtlijnen komen als het gaat om preventief fouilleren. Wanneer bepaalde selectiecriteria worden gebruikt, mogen die niet leiden tot discriminatie. Het is ook van belang dat er onderzoek gedaan wordt naar ervaringen met discriminatie door de politie. Dat ontbreekt nu. We weten dus eigenlijk niet hoe vaak etnisch profileren in de praktijk voorkomt. Daarnaast is het cruciaal om binnen klachtenrapportages van politie-eenheden te monitoren hoeveel klachten betrekking hebben op ervaren discriminatie. Dat gebeurt nu ook niet.

Bovendien moet er in de opleiding van politieagenten veel meer aandacht komen voor etnisch profileren. Dat moet een duurzaam en continu proces zijn. Eén training zal nooit volstaan. Het is belangrijk dat het effect van die trainingen gemonitord wordt. Hoe dachten politiemensen voor de training? En hoe denken en handelen ze erna?

Verder lezen op Hannah Arendt Instituut

Dit artikel verscheen eerder op de website van het Hannah Arendt Instituut.

Lees het volledige artikel

Jouw bijdrage

1 + 4 =
Geef het antwoord op deze rekenoefening. Voorbeeld voor 1+3: voer 4 in.