De Nederlandse samenleving is superdivers en publieke organisaties hebben contact met veel verschillende mensen. Communicatie waarbij iedereen zich gezien en begrepen voelt, is dus van groot belang. Zodat er niet onbedoeld wordt bijgedragen aan gevoelens van uitsluiting of het versterken van vooroordelen tussen (groepen) burgers. Deze handleiding geeft richting bij het bepalen van de koers voor inclusieve communicatie.

Wanneer mensen het gevoel hebben dat communicatie vanuit de overheid of instellingen niet op hen is gericht of hen in een negatief daglicht zet, kan dit bijdragen aan gevoelens en praktijken van uitsluiting. Vooroordelen tussen groepen burgers kunnen hierdoor worden versterkt en bijdragen aan verdere polarisatie. Het is daarom van belang dat organisaties in hun communicatie rekening houden met de burgers op wie zij zich richten. Inclusief communiceren in plaats van zenden. 

Uitganspunt van veel professionele communicatie is zenden. Er wordt door een professional een communicatieboodschap ontwikkeld die gericht wordt op een ontvangende doelgroep. Een inclusieve benadering van communicatie vraagt om andere vertrekpunten. Het gaat dan om:

1. Bewust worden van eigen positie en aannames
2. Lokaliseren van belangen en belanghebbenden
3. Overeenkomsten vinden tussen belanghebbenden
4. Verschillen erkennen waar rekening mee gehouden moet worden

In deze handreiking worden deze vier richtinggevende aspecten van inclusief communiceren uitgelegd en toegelicht met voorbeelden uit de praktijk.

Dit project is uitgevoerd door een consortium van de volgende partijen: Kennisplatform Integratie & Samenleving, Hogeschool Inholland, IZI-Solutions, Saluti en Artikel1-Midden Nederland.

Auteur: 
Lineke van Hal, Joke Hermens, Karel Koch, Cemil Yilmaz
Uitgever: 
Kennisplatform Integratie & Samenleving
Jaar uitgave: 
2019