Hoe kan een gemeente de jongeren die ze niet in beeld heeft, toch bereiken? Deze publicatie biedt gemeenten hulpmiddelen om, via contacten met informele organisaties als sportclubs, horecagelegenheden, en wijkcentra, weer zicht te krijgen op de jongeren die ze uit het oog verloren.

Zo'n een op de twintig jongeren van 15-27 zijn 'buiten beeld' van de overheid. Het gaat om ruim 130 duizend jongeren die niet in beeld zijn van officiele instanties als het UWV of StudieLink, omdat zij niet werken, geen werk zoeken, en niet studeren. Van bijna 66 duizend van deze jongeren is bij de overheid onbekend waarom ze buiten beeld zijn. Zij hebben geen recent arbeidsverleden, niet recent een opleiding gevolgd, zijn geen onderdeel van een institutioneel huishouden, hebben geen geregistreerd partner of kinderen, zitten niet in detentie, en zijn niet in beeld van Jeugdzorg. Deze publicatie gaat over het 'zorgwekkende' gedeelte van deze groep van bijna 66 duizend: jongeren van wie onbekend is hoe en waar zij hun dagen doorbrengen, die hun vertrouwen in de overheid of overheidsinstanties volledig zijn verloren, en vaak zelf niet eens met de overheid in aanraking willen komen. Hoe bereik je hen dan toch?

In opdracht van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en op verzoek van gemeenten heeft het Inlichtingenbureau de functionaliteit ‘jongeren in beeld’ ontwikkeld. Voor gemeenten maakt het Inlichtingenbureau inzichtelijk welke jongeren tussen de 23 en 27 jaar geen startkwalificatie, geen onderwijsinschrijving en geen werk of uitkering hebben.

Contact is van groot belang

Waarom is het zo belangrijk voor gemeenten om zicht te hebben op deze haast onzichtbare groep? Als deze jongeren zelf geen contact willen en hun leven op hun eigen manier leiden, is er dan wel een probleem? 

Zo simpel is het niet, want vaak is er wel degelijk wat aan de hand. zo kan er namelijk sprake zijn van een latente hulpvraag van jongeren (ze willen bijvoorbeeld wel werken of studeren, maar het lukt ze door een opeenstapeling van problemen niet, en ze kloppen niet bij de overheid aan). Ook kan een tijdje buiten beeld zijn zorgen voor een almaar groter wordende afstand tot de arbeidsmarkt of het onderwijs. Verder kan het onder de radar bevinden van deze jongeren duiden op betrokkenheid bij illegale activiteiten. Dit zijn slechts enkele redenen waarom gemeenten er goed aan zouden doen te investeren in het contact met deze groep. Maar dan wel op een effectieve manier. En dat is nu precies waar deze handreiking gemeenten bij kan helpen.

Auteur: 
Daphne Bressers (NSOB), met medewerking van Mellouki Cadat (Movisie) en Cemil Yilmaz (IZI Solutions)
Uitgever: 
Nederlandse School voor Openbaar Bestuur
Jaar uitgave: 
2019