Negatieve ervaringen als ervaren onrecht en discriminatie kunnen ertoe bijdragen dat jongeren zich niet thuis voelen in Nederland. Of dat ze het gevoel hebben dat de samenleving hen niet als Nederlander ziet. Dit kan leiden tot onrust en invloed hebben op hun welzijn.

Door te werken aan de weerbaarheid van jongeren, gaan ze beter om met allerlei vormen van uitsluiting, ervaren onrecht en discriminatie. Dit zal er toe bijdragen dat ze zich ontwikkelen tot emotioneel evenwichtige en stabiele burgers. Het belangrijkste hierbij is dat het eigen maken van een weerbare levenshouding effectief is voor de jongeren zelf. Het stelt ze in staat om hun zelfwaardering te verhogen, evenwicht en balans te creëren, en positief te staan tegenover hun toekomst. Op die manier kunnen ze hun eigen veerkracht evenals hun plek in de samenleving ontdekken.

Minderheidsstress

Door ervaren discriminatie of onrecht kunnen jongeren zogenoemde minderheidsstress ervaren. Deze stress wordt veroorzaakt door drie factoren: stigma, vooroordelen en discriminatie. De stress wordt ondervonden als gevolg van het hebben van een minderheidsstatus en een ongelijke positie binnen de samenleving. Vanuit deze ‘minderheidsidentiteit’ ziet het individu zichzelf als onderdeel van een gestigmatiseerde minderheidsgroep. Deze positie - lid zijn van een etnische en of religieuze minderheid - kan toegenomen kwetsbaarheid, stress en mentale en fysieke gezondheidsklachten tot gevolg hebben.

Jongeren kunnen op verschillende manieren op deze stress reageren. Het gevoel niet erkend te worden en daardoor onderschat te worden in je kwaliteiten en kunde, is een gevolg hiervan. Zelfwaardering is van invloed op de manier waarop jongeren met onrecht omgaan. Zo kan een lage zelfwaardering leiden tot een vermijdende, afwachtende, teruggetrokken en passieve houding. Dit draagt meestal niet bij aan de weerbaarheid van jongeren. Soms kan het zelfs leiden tot isolatie, waarbij iemand zo min mogelijk contact maakt met de samenleving.

 

Anderen bekeken ook